Iedereen die Tiddles een beetje kent, weet natuurlijk dat hij verzot is op alles wat eetbaar is. Etensgeuren gaan dan ook nimmernooit aan zijn fijnbesnaarde reukorgaan voorbij…

Zo ook laatst. Nieuwsgierig als hij is, was hij ons schuurtje binnengewandeld. Daar valt heel wat te ontdekken tussen alle opslag en voor ontdekken kreeg hij alle tijd gezien de baas de deur van de schuur achter zich had dichtgetrokken… 's Avonds werd door ons het 'kom naar binnen' appel geblazen. Maar hoe hard en lang we ook riepen… geen Tiddles. 't Vrouwtje was alweer vreselijk ongerust.

Toen ineens hoorde de baas gemauw vanuit het schuurtje. Gelukkig! Mister T was terecht. Alleen… toen hij het huis kwam binnengelopen, zagen we algauw dat er iets niet in de haak was. Hij was als een gek zijn vacht aan 't likken en als je dichterbij kwam rook je… frietjes!

Exe9n plus xe9xe9n is twee. Het duurde dus ook niet lang om te ontdekken wat er gebeurd was. In het schuurtje staat ook onze frituurketel. Netjes afgedekt met deksel en zo. En hoog op een plank aan de muur. Maar de geur van frietjes heeft het reukorgaan van Tiddles naar de ketel getrokken en gezien hoogtes nooit een probleem zijn voor deze acrobatische kater… is hij op de plank… juist… op de frituurketel gesprongen. Het deksel is gekanteld en Tiddles is met poten en buik… PARDOES …in het frituurvet terechtgekomen. Wat een geluk dat het koud was!

Er kwam dus laat die avond een hxe9xe9xe9le vette kater binnenlopen. Die ook helemaal misselijk was van alle vet dat hij inmiddels opgelikt had uit zijn vacht… Gelijk maar even gewassen met heuse kattenshampoo.

De volgende dag… nog steeds zo vet als een frietje! En kokhalzen… Dierenarts gebeld. Tja, al dat vet moet toch even verwerkt worden door die (overigens ijzersterke) kattenspijsvertering… Maar doe hem toch nog maar eens in bad.

Doe hem toch nog maar eens in bad… doe hem toch nog maar eens in bad… Ja, dat is een goed advies van de dierenarts. Het advies uitvoeren is een ander geval… Maar met twee personen zou het moeten lukken. Eerdere badfestijnen hebben ons e.e.a. geleerd, dus wij waren op e.e.a. voorbereid. Arme Tiddles werd in een ijzeren houdgreep gehouden door ondergetekende, terwijl 't kleine baasje met ervaren kappershanden het witte beest een schrobbeurt gaf.

Na zijn wasbeurt stond Tiddles als een zielig, broodmager (ja, met nat haar zie je pas hoe skinny ze zijn!), bibberig katertje op de badkamervloer… Gauw in een handdoek gewikkeld en lekker geknuffeld. Als troost kreeg hij een schoteltje overheerlijk kattevoer. Het stond nog op het fornuis te wachten, maar hij viel gelijk aan. Dat was een goed moment om hem ongestoord te fotograferen.

Wat vinden jullie van zijn 'out of bath' hairlook?

Kan ik wat leren van onze jongste kater? Ja! Ik heb er natuurlijk al eens eerder over geschreven in dit weblog.

Afgelopen weken waren enorm stressvol. Al die stress en de steeds erger wordende pijn in mijn lichaam maakten me doodmoe. Maar 't huishouden en allerlei klussen en geregel gaan gewoon door… (waarom werkt het werk zichzelf niet gewoon eens weg?!?). Regelmatig loop ik dus met armen vol werk en een hoofd vol zorgen langs onze katers die… de laatste weken door 't koude weer en gewoon de tijd van 't jaar… bijna de hele dag lekker lui in hun nestjes liggen… te slapen.

En dat ziende… tja, dan ga je nadenken. 'k Wou dat ik ook af en toe een kat kon zijn. Maar dat schijnt een onmogelijkheid te zijn voor mensen Hoewel… kan ik niet af en toe doen als een kat?

Me niet schuldig voelen als ik weer wat slaap nodig heb. En af en toe gewoon zitten met mijn 'verstand op nul'. Me niet suf piekeren over de problemen waar nu toch geen oplossing voor te vinden is. Ogen dicht… even lekker 'aarden'… gedachten in en uit laten gaan zonder er iets mee te doen…

Zoiets als dit…

Past een grote forse kater van meer dan 5 kilo en met een bontjas die tegen Siberische kou is opgewassen in een mandje van zo'n twintig centimeter diameter vol restjes wol?

Antwoord: jazeker!

Maar dat krijgt alleen deze kater zxe9lf voor elkaar! Hoe hij 't doet, weet ik niet, maar hij doet het. Ik heb met verwondering zitten toekijken hoe hij zich omzichtig in het mandje wurmde. Op een ware Tootsiaanse wijze: waardig, rustig, onverstoord.

Even tussendoor een korte, doch wijze les van onze kater Tiddles…

Als je hard aan 't werk bent, moet je bijtijds stoppen en gewoon even… niets doen! Hij liet mij precies zien hoe dat moet. Het beste kan je dan namelijk xf3p je agenda, notities en als 't mocht van 't vrouwtje xf3p de laptop gaan liggen. Zo vermijd je dat je je werk weer onverhoeds ter hand neemt en laat je demonstratief zien dat je je werk de baas bent.

Zo. Nu nog net zo wijs worden als onze kater…

Onze hond is niet de enige hier die dol is op boeken! Zouden ze dat nou van ons hebben? Waarschijnlijk is boekenliefde besmettelijk…

Maar goed. Zijn onze katten xe9cht dol op boeken of… op de interessante lege plekjes in onze boekenkast? Want geef nou toe… als je kat bent en je ziet in een overvolle boekenkast ineens een stukje boekenplank dat leeg is… dan is dat toch xe9cht heel verleidelijk!

Die plekjes blijven niet lang leeg bij ons. De boekenvoorraad groeit namelijk gestaag aan. Dus als je je een plaatsje wilt veroveren, moet je snel zijn!

Aan Tiddles' snelheid zal 't niet liggen! Die zit in no-time in de meest minuscule lege hoekjes… En desnoods op de kast (zoals ik al eens vertelde in een eerder berichtje). Het lijkt op de foto een fluitje van een cent om op dat lege plekje te komen, maar niets is minder waar. Het is heel interessant om te zien hoe hij dat doet. Hij gaat voorwaarts het gat in, draait dan zijn grote, lange lijf op die paar vierkante decimeters tot 180 graden. Om vervolgens triomfantelijk weer de kamer in te kijken…

Tootsy daarentegen is kieskeurig en neemt meer de tijd voor het uitzoeken van de meest ideale rustplek. Hij heeft zich een vaste plek veroverd in onze kast. En die plaats houden we dan ook voor hem gereserveerd. Eigenlijk is hij een soort levende encyclopedie over katten! Je hoeft hem maar je vraag te stellen en hij kan het je vertellen… dat wil zeggen… als het over katten gaat en als hij 'in the mood' is om te antwoorden. Bij sommige vragen kijk hij je alleen wat verveeld aan… Dan druip je vanzelf wel af.

Tja, katten zijn nu eenmaal heerlijk eigenwijs.