Geldwolf?

Het volgende verhaal is een fotoverhaal. Niet veel uitleg nodig… de plaatjes spreken voor zich!

 

IMG00363-20110402-1142

Heey… wat ligt daar?

 

 

 

 

 

 

IMG00364-20110402-1142 Da's interessant! Zal ik het durven pakken?

 

 

 

 

 

 

IMG00365-20110402-1142 Hebbes!

 

 

 

 

 

 

IMG00366-20110402-1143

Niet mis, he? Hier kan ik een berg hondensnoepjes voor kopen. Of misschien even bij de slager gaan shoppen?

 

 

 

 

 

 

IMG00367-20110402-1144

Euh… ik ben even de tel kwijt… Maar zeg, baasje? Kan je dit briefje alvast even inwisselen bij de slager voor gebraden kip en een mals biefstukje?

Mijnheer Chico

IMG00179-20110312-1150

Chico werd door 't kleine baasje verrast met een heuse hemdskraag annex das met Burberryprint!

Nou, dan ben je xe9cht het heertje, toch? Dat moest natuurlijk vereeuwigd worden met een statig portret. Chico ging er echt even voor zitten. Na de lange fotosessie bleek deze foto er toch echt uit te springen. Fotomodel in spe? Bij deze!

Voor een driedelig pak met chique overhemd moet nog even gespaard worden. Maar Chico zelf vindt de das eigenlijk wel voldoende…

De das blijkt inmiddels ook een interessant speelobject te zijn voor een ondernemend hondje als Chico. Hij is dus ook niet meer zo wit als bij aanschaf… Maar daar weet het vrouwtje met de hulp van een bekend wasmiddel wel raad mee. Dus… rossen maar met die das!

Kat en hond… dikke vrienden!

Ze spreken elk een andere taal, maar toch denk ik dat ze elkaar perfect verstaan. Onze Tiddles en onze Chico spelen regelmatig hun kat & hond spel. En daar kan je eindeloos van zitten genieten!

Ze zijn erg vindingrijk in het spel en weten elkaar telkens weer verrassend uit te dagen voor een robbertje 'spelevechten'. 't Is enig om te zien hoe Tiddles met zijn lange slungelpoten zich sierlijk door het spel danst en hoe Chico met zijn unieke hondesprongetjes zich afwisselend onderwerpt aan zijn 'broerie' en hem dan weer uitdaagt. Zachte grompjes, kleine bijtjes naar broeries poten… en vooral naar die prachtige lange witte staart van Tiddles! Daar is Chico helemaal verliefd op. Tiddles vind het plezant om af en toe eens flink in de billen van die kleine honderakker te bijten. Hij doet het zachtjes, maar met een duidelijkheid waar niet aan te twijfelen valt… hij is de baas! En ach, Chico vertrouwt zijn witte broerie volkomen. Want terwijl hij gevangen ligt tussen die lange witte poten, oor, keel of poot in een klem van scherpe kattetanden… kwispelt hij onvermoeibaar vrolijk door met zijn trotse chihuahuastaartje!

En tja… Chico is onvermoeibaar wat spelen betreft. En Tiddles, al een beetje bezadigd in zijn volwassen katerstaat, is het dan wel eens gewoon zat. Wat doet een kater die niet meer spelen wil met zijn broeder hond? Hij springt gewoon op tafel. Kijk, dat is nou een kunstje die zo'n klein hondje hem niet nadoet. En bovendien… niet mxe1g nadoen. Want, zo spreekt het vrouwtje, honden mogen niet op tafel. Katten mogen dat hier in huis wel. 't Is niet eerlijk, toch?… ;)

DSC03842 DSC03843 DSC03844
DSC03842 - kopie 

Je zal maar een kleine hond zijn…

Chico wil graag even uw aandacht vragen voor… het lot van de kleine hond!

Kijk, het is natuurlijk heel plezierig om klein te zijn en dus altijd te passen op 't schootje van je baasje, altijd in de bank te mogen slapen tussen de kussens en in de warme dekentjes, door iedereen op straat met vertederde ogen te worden nagekeken,…

Maar! Het betekent ook dat je baasje je in posities kan 'neerplanten' die je zelf iets minder leuk vind. Al eerder in dit weblog konden jullie Chico zien in de soeppan… Wel, deze keer werd hij geposteerd als kerstversiering midden op de salontafel. 't Vrouwtje moest nog kaarsen gaan kopen voor op de mooie goudkleurige schaal. En ja hoor… 't vrouwtjes ogen zagen die lege schaal en registreerden Chico die rond de tafel peddelde… er volgende een 'klik! dit is een leuk idee'… en voor je 't wist zat Chico midden op tafel, midden op de goudkleurige schaal. En hij vroeg zich al af of hij nu ook een kerststrik om zou krijgen…

Maar 't vrouwtje was erg genadig. Zij wilde slechts een foto maken onder het slaken van verrukte kreetjes… Zucht en vooruit dan maar! Chico gedroeg zich als een voorbeeldig fotomodel. Hij zat muisstil en liet zich alweer vereeuwigen in een unieke compositie. 't Vrouwtje was trots op hem en kijk, dxe1t doet een hondehart toch deugd!

DSC03940 DSC03941 

 

Chico is TWEE geworden!

 
DSC03867
 

Dit is onze tweejarige kanjer! Op 19 november was hij jarig en hij was xe9cht jarig!! 't Was volop genieten van de stapel cadeautjes… Wat met name errrrrg interessant was, was dat de cadeautjes er aanvankelijk uitzagen als een grote prop papier… waarna baasje dat papier openmaakte en… er iets lekkers of leuks uitkwam! Zoiets grift zich in een hondenbrein (laten we hierbij niet vergeten dat de chihuahua relatief het grootste brein van alle hondenrassen heeft…) zoals een pen schrijft op papier. En zoiets word nimmermeer vergeten. Met als gevolg dat bij het uitpakken van cadeautjes op andere gelegenheden… juist ja! Chico denkt dat daar iets voor hem in zit! Slim slim beesteke!

Natuurlijk hebben we weer kaarsjes op een koekje gezet. Het koekje mocht hij tot zijn grote teleurstelling niet opeten… (honde)zucht! Maar 't stond toch wel feestelijk. We hebben alle cadeautjes even 'in een waar stilleven' verzameld voordat ze ondergeleverd werden aan onze enthousiaste jarige. Ziehier het resultaat van het cadeautjes uitpakken:

DSC03876 

Chico’s nieuwe spelletje – archeologie voor honden?

Onze kleine rakker is zeer inventief in het verzinnen van spelletjes.

Zo heeft hij van ‘kindsaf aan’ een bijzondere liefde voor takjes, schelpjes, slakkenhuisjes en stenen. Hij kan uren zoet zijn met die kleine frutseltjes ‘uit eigen tuin’… Hij vermaalt ze met zijn kleine, doch oersterke, kaken tot gruzelementen. Hij zit dus regelmatig ‘op een houtje te bijten’. Het vrouwtje vraagt zich af of ze hem als tweede naam dan maar ‘Takkie’ zal geven.

Stenen vind het vrouwtje minder prettig… ze is van mening dat zijn gebit daar geen voordeel bij ondervind. Chico kan het daar niet mee eens zijn. Maar inmiddels heeft het vrouwtje het zo geregeld dat wanneer hij op keitjes loopt te kauwen, ze hem het commando ‘doe in ‘t handje’ geeft. En wat anders kan een welopvoede hond doen, dan het keitje gehoorzaam, doch zeer met tegenzin, af te staan.
Soms levert het hem wat op. Dan is het vrouwtje zo tevreden over zijn gehoorzaam gedrag, dat ze hem een koekje geeft in ruil. Kijk, dat levert tenminste wat op…

Dan is er ‘de Mand’. Die staat grandioos in de weg in de huiskamer, maar mag daar staan om goede redenen. ‘De Mand’ zit namelijk vxf3l met speeltjes die zijn katerbroers verzameld hebben gedurende de afgelopen jaren. Chico kiest daar elke dag enkele speeltjes uit om flink mee tekeer te gaan. De katerbroers zien het oogluikend en ietwat kopschuddend toe… ‘Het is tenslotte nog een baby’, hoor je hen denken. En ‘Wat kan je anders verwachten van een hond?’ Die spelen met alles wat hun toegeworpen wordt… Wij edele katten zijn veel kieskeuriger wat zoiets betreft… hm?’…

En sinds deze week heeft Chico EEN NIEUW SPEL bedacht! Het moet gezegd dat het niet helemaal zijn eigen idee was. De aanzet werd gegeven door de grote baas. Die heeft in een creatieve lentebui een grote zak met bloembollen gekocht en die bloembollen… heeft hij overal in de tuin begraven.
Chico was daarbij en heeft zeer aandachtig toegekeken.

Juist.

De baas heeft de bollen inmiddels al een paar keer opnieuw begraven…

Dsc02959_kopie Betrapt op heterdaad!

Drie keer ‘HOERA’ voor de grote baas die zxfalke leuke spelletjes verzint!!! Chico is helemaal in zijn nopjes met deze creatieve buien van de baas. Alleen… de baas zelf doet ietwat vervelend. Nou ja, eigenlijk heel erg vervelend. Want telkens als Chico een knol opgraaft… gaat hij heel erg streng doen en verbied hij dergelijke activiteiten.

?!?

Chico snapt er maar weinig van… De botten die hij in de tuin begraaft (zxe9lf begraaft) mag hij opgraven, maar de bloembollen niet?!?
Een slimme hond als Chico probeert zich dan te houden aan de regels van de baas. Maar af en toe zijn de ‘opgraafdriften’ hem te sterk en begint hij als een malle te graven. Die kleine pootjes gaan dan in turbotempo door de zachte grond heen en voor je ‘t weet… ontdekt hij weer iets spannends daar beneden.

Het vrouwtje, dat er ooit over droomde om archeoloog te worden, kan die driften volledig begrijpen. Toch staat ze in dezen aan de kant van de baas. Ook zij verbied Chico om de bloembollen op te graven… Jammer, hoor! Dat valt Chico echt tegen van ‘t vrouwtje. Hij zou liever samen met haar aan tuinarcheologie doen…

Nu heeft de baas overal op Chico’s favoriete graafplekken ‘Dingen’ gezet. De ‘Dingen’ zijn voor het vrouwtje een doorn in het oog… Ze vind het zonde van het leuke tuintje. Bovendien gebruikt de baas nu ook de decoratieve schalen en potten van ‘t vrouwtje als ‘Dingen’… Tsssss… Nou ja, bij nood moet het dan maar!

Kijk maar naar een berucht graafstukje van ons tuintje… Wat die boomstammetjes daar doen? Wel, die liggen ook op gewilde graafplekken…

Dsc02959_2
Dsc02956
Broer Toots vind het geen gezicht…

Ongelukje…

Het valt niet altijd mee om zo klein te zijn.
Zeker niet als je op je eerste xe9chte lange lentewandeling lekker los mag lopen en met alle viervoetervrienden die je tegenkomt mag spelen… en dan blijkt dat de viervoetervrienden die dag xe1llemxe1xe1l veel groter zijn dan jezelf!

‘t Vrouwtje en de grote baas roepen constant ‘zachtjes!’… dan voel ik me zo’n kleuter en dat ben ik toch echt niet meer. En ze houden iedere grote hond scherp in de gaten of die niet over me heen dendert. Maar ik wil zxf3 graag lekker wild spelen! Dat is zooooooo leuk. Ah toe baasje? Mag het?

Nee dus. De baasjes zeggen dat mijn kleine pootjes niet goed tegen de kracht van die grote viervoeters kunnen. Ze zijn te teer. Zeg eens… ik ben wel een stoere chihuahua, telg uit het oeroude geslacht der Chihuahua’s en afstammeling van de Wolf Himself… Ik ben sterk en snel en slim en en en… hxe8? Wat zeg je, vrouwtje?

Dat mijn pootjes veel breekbaarder zijn?
Ja maar, ik heb hele sterke botten!…
Dat je dat wel weet, maar dat die grote VVV’s (VierVoeterVrienden) dikkere botten hebben?
Ja maar, ik…
En dat ze veel zwaarder wegen?
Weet ik wel, maar ik…
Dat ik moet luisteren?
Nou goed dan…

Nou… en dan mag je eindelijk spelen… en dan gaat het tien keer goed… en dan komt er xe9xe9n zo’n drabber… en die is zxf3 lief en lekker wild om mee te spelen… en we gaan keihard achter elkaar aan… en dan loopt die drabber je gewoon onder de voet…

Tja, dan eindigt zo’n wandeling bij de dierenarts op tafel. En als ik ergens een hekel aan heb…

Het is niet ernstig, niets gebroken. Maar mijn hele duimnagel is eraf gescheurd. En ‘t vrouwtje en ik zaten xf3nder het bloed. ‘t Vrouwtje heeft me toen maar gedragen.
De dierenarts was wel lief en noemde mij dapper en totaal niet kleinzerig. Maar ondertussen wikkelde hij wel een vreselijk strak blauw ding om mijn poot. En dat vond ik niet zo leuk. Kreeg ik een koekje… ja duh! Mij hou je niet voor de gek…
Wat? Ook nog een prik in mijn nek? Brrrr… moet dat? Ja, dat is verstandig, zeggen ze. Nou, mijn hondenverstand vind daar niets verstandig aan!

Dsc02951 Dsc02952 Dsc02953

Ik was de eerste uren wel erg zielig. Ik moest op drie poten lopen, dus bleef ik liever zitten. En ik voelde me moe en suf. Waarschijnlijk van de prik en de emotie, zei ‘t vrouwtje…
Toen moest ik flink drinken van ‘t vrouwtje en goed eten. En ‘s avonds hebben ze het blauwe ding eraf gehaald. Dat mocht, zeiden ze, maar ik moest er verschrikkelijk van piepen… 

Daarna mocht ik bij ‘t vrouwtje in de bank slapen onder de deken. Met mijn koppie op haar arm. En toen de grote baas terug kwam van ‘t boodschappen doen, had hij een grote zak hondekoekjes voor me mee! En ‘t kleine baasje ging nxf3g meer met mij tuttelen.
Zo is ‘t allemaal weer goed.

Nu ben ik de komende tijd een hond met xe9xe9n nagel minder. Die komt weer, zegt ‘t vrouwtje, maar hij heeft even tijd nodig om te groeien. Ik zal dat dan maar geloven.
En ik loop alweer heel gewoon, hoor! ‘t Vrouwtje vind me een dapper klein ding. Ik vind mezelf ook dapper… zolang ze maar van dat zere pootje afblijven…

Dsc02954

21 maart… lentedag!

Op de allereerste lentedag (volgens de kalender althans…) werden wij door de warme zon, de zachte wind en de prachtige lucht uitgenodigd om naar het strand te gaan! Dat hebben we dan ook maar gedaan en het heeft ons niet berouwd! Want het was ronduit heerlijk daar.

Niet in het minst voor kleine Chico… Die heeft zand gehapt, zout water opgelikt, in zandkuiltjes gesnuffeld, zeewaterslootjes overgestoken, de vele andere viervoeters begroet, notabene tot aan de golfjes geweest (met wat hulp van zijn kleine baasje) en… op een terrasje gezeten!

Kijk maar!

Dsc02935 Dsc02948
Dsc02943_4 

Verjaardag, carnaval en … strikken!

Het wil zo zijn dat Chico’s baasje naar een echt Brabants carnaval geweest is… verkleed als konijn! Chico vond dat allemaal best om aan te zien, maar toen hijzxe9lf als konijn werd versierd…

Tja, dat was minder leuk. Want ten eerste is hij een txe9 stoer mannetje om met een roze fluwelen strik op zijn koppie rond te lopen als de schattigste baby van ‘t huis (mannen dragen toch zo’n strik om hun hals en niet in hun haar, baasje!?!) en ten tweede zat dat elastieken ding vxe9xe9l te strak.
Van dit alles krijg ik letterlijk een krop in mijn keel, baasje! Mijn katerbroeries mogen dan zo gek zijn om zich te laten fotograferen met allerlei gekkigheid op hun kop, ik doe niet mee deze keer.

Het kleine beest van ons deed dus ook zijn uiterste best om ‘het roze ding’ van zijn koppie te krijgen. Ik heb me moeten haasten als gek om toch nog een paar kiekjes van hem te maken! Ziehier…

Dsc02787 Dsc02785 Dsc02786

Maar… op de verjaardag van het kleine baasje (nu groot geworden), droeg hij met trots zijn xe9chte witte mannenstrik. Geleend van de grote baas (die droeg hem op zijn trouwdag en leende hem zowaar toch echt niet graag uit…). Ziehier…

Eline_18_jaar_53_kopie

Muts op! Sjaal om!

Dsc02718_kopie

Deze kleine boef is er vanmiddag met mijn armwarmers vandoor gegaan. Nou, dat heeft ie geweten! Hij werd meteen door zijn kleine baasje aangekleed met de armwarmers: xe9xe9ntje als sjaaltje om zijn nek en xe9xe9ntje als muts! Hij bleef er braaf bij zitten. Waarschijnlijk vond hij ‘t hxe9xe9rlijk warm!