Het volgende verhaal is een fotoverhaal. Niet veel uitleg nodig… de plaatjes spreken voor zich!
Heey… wat ligt daar?
Da's interessant! Zal ik het durven pakken?
Hebbes!
Niet mis, he? Hier kan ik een berg hondensnoepjes voor kopen. Of misschien even bij de slager gaan shoppen?
Euh… ik ben even de tel kwijt… Maar zeg, baasje? Kan je dit briefje alvast even inwisselen bij de slager voor gebraden kip en een mals biefstukje?
Chico werd door 't kleine baasje verrast met een heuse hemdskraag annex das met Burberryprint!
Nou, dan ben je xe9cht het heertje, toch? Dat moest natuurlijk vereeuwigd worden met een statig portret. Chico ging er echt even voor zitten. Na de lange fotosessie bleek deze foto er toch echt uit te springen. Fotomodel in spe? Bij deze!
Voor een driedelig pak met chique overhemd moet nog even gespaard worden. Maar Chico zelf vindt de das eigenlijk wel voldoende…
De das blijkt inmiddels ook een interessant speelobject te zijn voor een ondernemend hondje als Chico. Hij is dus ook niet meer zo wit als bij aanschaf… Maar daar weet het vrouwtje met de hulp van een bekend wasmiddel wel raad mee. Dus… rossen maar met die das!
Iedereen die Tiddles een beetje kent, weet natuurlijk dat hij verzot is op alles wat eetbaar is. Etensgeuren gaan dan ook nimmernooit aan zijn fijnbesnaarde reukorgaan voorbij…
Zo ook laatst. Nieuwsgierig als hij is, was hij ons schuurtje binnengewandeld. Daar valt heel wat te ontdekken tussen alle opslag en voor ontdekken kreeg hij alle tijd gezien de baas de deur van de schuur achter zich had dichtgetrokken… 's Avonds werd door ons het 'kom naar binnen' appel geblazen. Maar hoe hard en lang we ook riepen… geen Tiddles. 't Vrouwtje was alweer vreselijk ongerust.
Toen ineens hoorde de baas gemauw vanuit het schuurtje. Gelukkig! Mister T was terecht. Alleen… toen hij het huis kwam binnengelopen, zagen we algauw dat er iets niet in de haak was. Hij was als een gek zijn vacht aan 't likken en als je dichterbij kwam rook je… frietjes!
Exe9n plus xe9xe9n is twee. Het duurde dus ook niet lang om te ontdekken wat er gebeurd was. In het schuurtje staat ook onze frituurketel. Netjes afgedekt met deksel en zo. En hoog op een plank aan de muur. Maar de geur van frietjes heeft het reukorgaan van Tiddles naar de ketel getrokken en gezien hoogtes nooit een probleem zijn voor deze acrobatische kater… is hij op de plank… juist… op de frituurketel gesprongen. Het deksel is gekanteld en Tiddles is met poten en buik… PARDOES …in het frituurvet terechtgekomen. Wat een geluk dat het koud was!
Er kwam dus laat die avond een hxe9xe9xe9le vette kater binnenlopen. Die ook helemaal misselijk was van alle vet dat hij inmiddels opgelikt had uit zijn vacht… Gelijk maar even gewassen met heuse kattenshampoo.
De volgende dag… nog steeds zo vet als een frietje! En kokhalzen… Dierenarts gebeld. Tja, al dat vet moet toch even verwerkt worden door die (overigens ijzersterke) kattenspijsvertering… Maar doe hem toch nog maar eens in bad.
Doe hem toch nog maar eens in bad… doe hem toch nog maar eens in bad… Ja, dat is een goed advies van de dierenarts. Het advies uitvoeren is een ander geval… Maar met twee personen zou het moeten lukken. Eerdere badfestijnen hebben ons e.e.a. geleerd, dus wij waren op e.e.a. voorbereid. Arme Tiddles werd in een ijzeren houdgreep gehouden door ondergetekende, terwijl 't kleine baasje met ervaren kappershanden het witte beest een schrobbeurt gaf.
Na zijn wasbeurt stond Tiddles als een zielig, broodmager (ja, met nat haar zie je pas hoe skinny ze zijn!), bibberig katertje op de badkamervloer… Gauw in een handdoek gewikkeld en lekker geknuffeld. Als troost kreeg hij een schoteltje overheerlijk kattevoer. Het stond nog op het fornuis te wachten, maar hij viel gelijk aan. Dat was een goed moment om hem ongestoord te fotograferen.
Wat vinden jullie van zijn 'out of bath' hairlook?
Kan ik wat leren van onze jongste kater? Ja! Ik heb er natuurlijk al eens eerder over geschreven in dit weblog.
Afgelopen weken waren enorm stressvol. Al die stress en de steeds erger wordende pijn in mijn lichaam maakten me doodmoe. Maar 't huishouden en allerlei klussen en geregel gaan gewoon door… (waarom werkt het werk zichzelf niet gewoon eens weg?!?). Regelmatig loop ik dus met armen vol werk en een hoofd vol zorgen langs onze katers die… de laatste weken door 't koude weer en gewoon de tijd van 't jaar… bijna de hele dag lekker lui in hun nestjes liggen… te slapen.
En dat ziende… tja, dan ga je nadenken. 'k Wou dat ik ook af en toe een kat kon zijn. Maar dat schijnt een onmogelijkheid te zijn voor mensen 
Hoewel… kan ik niet af en toe doen als een kat?
Me niet schuldig voelen als ik weer wat slaap nodig heb. En af en toe gewoon zitten met mijn 'verstand op nul'. Me niet suf piekeren over de problemen waar nu toch geen oplossing voor te vinden is. Ogen dicht… even lekker 'aarden'… gedachten in en uit laten gaan zonder er iets mee te doen…
Zoiets als dit…
Ze zijn prachtig… vele van die oude Engelse hymns. De woorden, zo van alle tijden, nemen je mee naar de diepte van Gods liefde en genade. Zo rijk verteld, zo intens doorleeft…
Hier is er xe9xe9n waar ik helemaal zalig in verdwaal. Dan ben ik ER… De hymn brengt me heel dicht bij God, stemt me dankbaar en doet me diep beseffen wat wezenlijk belangrijk is. Vallen de zorgen en de drukte dan weg? Ja, dat doen ze. Over gebed gesproken!
Download 03 Come, Thou Fount of Every Blessin
'Come thou fount of every blessing' werd geschreven door Robert Robinson (1735-1790, geboren in Norfolk) toen hij 22 jaar oud was.
Hieronder zet ik de originele tekst zoals door hemzelf geschreven. Maar er zijn talrijke versies van gemaakt in de eeuwen daarna. De versie die ik in dit blogje 'geplakt' heb, wordt gezongen door Buddy Greene.
Het beeldje op de foto is van Susan Lordi uit de Willow Tree Collection. Het heet eigenlijk 'Je 't aime', maar ik heb het voor mezelf een nieuwe naam gegeven: 'Seal my heart, Lord, seal it for Thy courts above'.
Come, Thou Fount of every blessing, tune my heart to sing Thy grace.
Streams of mercy, never ceasing, call for songs of loudest praise.
Teach me some melodious sonnet, sung by flaming tongues above.
Praise the mount, Ix92m fixed upon it, mount of Thy redeeming love.
Sorrowing I shall be in spirit, till released from flesh and sin,
Yet from what I do inherit, here Thy praises I'll begin.
Here I raise my Ebenezer, here by Thy great help Ix92ve come.
And I hope, by Thy good pleasure, safely to arrive at home.
Jesus sought me when a stranger, wandering from the fold of God.
He, to rescue me from danger, interposed His precious blood;
How His kindness yet pursues me mortal tongue can never tell,
Clothed in flesh, till death shall loose me, I cannot proclaim it well.
O to grace how great a debtor daily Ix92m constrained to be!
Let Thy goodness, like a fetter, bind my wandering heart to Thee.
Prone to wander, Lord, I feel it, prone to leave the God I love,
Herex92s my heart, O take and seal it, seal it for Thy courts above.
O that day when freed from sinning, I shall see Thy lovely face.
Clothed then in blood washed linen, how Ix92ll sing Thy sovereign grace;
Come, my Lord, no longer tarry, take my ransomed soul away.
Send thine angels now to carry me to realms of endless day.
Durf te beginnen
aan de langste reis in een mensenleven,
van je hoofd naar je hart.
Ga de confrontatie aan
met weggestopte herinneringen en angsten,
vertrouw alleen je hart
als je de nacht ingaat
en de schaduwen van je leven
onder ogen ziet en uit het donker tevoorschijn haalt.
Ontdek dat al je verdriet wordt genezen,
al je angst van je wordt weggenomen,
en je fantasie weer alle ruimte krijgt,
door de tedere kracht van de liefde.
Je hart wordt weer een veilige plaats
van geluk en schoonheid,
van stil en verborgen verlangen
naar het moment dat je ziel vleugels krijgt.
David Hodges
Trappist van de abdij op Caldey Island
Ze spreken elk een andere taal, maar toch denk ik dat ze elkaar perfect verstaan. Onze Tiddles en onze Chico spelen regelmatig hun kat & hond spel. En daar kan je eindeloos van zitten genieten!
Ze zijn erg vindingrijk in het spel en weten elkaar telkens weer verrassend uit te dagen voor een robbertje 'spelevechten'. 't Is enig om te zien hoe Tiddles met zijn lange slungelpoten zich sierlijk door het spel danst en hoe Chico met zijn unieke hondesprongetjes zich afwisselend onderwerpt aan zijn 'broerie' en hem dan weer uitdaagt. Zachte grompjes, kleine bijtjes naar broeries poten… en vooral naar die prachtige lange witte staart van Tiddles! Daar is Chico helemaal verliefd op. Tiddles vind het plezant om af en toe eens flink in de billen van die kleine honderakker te bijten. Hij doet het zachtjes, maar met een duidelijkheid waar niet aan te twijfelen valt… hij is de baas! En ach, Chico vertrouwt zijn witte broerie volkomen. Want terwijl hij gevangen ligt tussen die lange witte poten, oor, keel of poot in een klem van scherpe kattetanden… kwispelt hij onvermoeibaar vrolijk door met zijn trotse chihuahuastaartje!
En tja… Chico is onvermoeibaar wat spelen betreft. En Tiddles, al een beetje bezadigd in zijn volwassen katerstaat, is het dan wel eens gewoon zat. Wat doet een kater die niet meer spelen wil met zijn broeder hond? Hij springt gewoon op tafel. Kijk, dat is nou een kunstje die zo'n klein hondje hem niet nadoet. En bovendien… niet mxe1g nadoen. Want, zo spreekt het vrouwtje, honden mogen niet op tafel. Katten mogen dat hier in huis wel. 't Is niet eerlijk, toch?…
Past een grote forse kater van meer dan 5 kilo en met een bontjas die tegen Siberische kou is opgewassen in een mandje van zo'n twintig centimeter diameter vol restjes wol?
Antwoord: jazeker!
Maar dat krijgt alleen deze kater zxe9lf voor elkaar! Hoe hij 't doet, weet ik niet, maar hij doet het. Ik heb met verwondering zitten toekijken hoe hij zich omzichtig in het mandje wurmde. Op een ware Tootsiaanse wijze: waardig, rustig, onverstoord.
Even tussendoor een korte, doch wijze les van onze kater Tiddles…
Als je hard aan 't werk bent, moet je bijtijds stoppen en gewoon even… niets doen! Hij liet mij precies zien hoe dat moet. Het beste kan je dan namelijk xf3p je agenda, notities en als 't mocht van 't vrouwtje xf3p de laptop gaan liggen. Zo vermijd je dat je je werk weer onverhoeds ter hand neemt en laat je demonstratief zien dat je je werk de baas bent.
Zo. Nu nog net zo wijs worden als onze kater…
Chico wil graag even uw aandacht vragen voor… het lot van de kleine hond!
Kijk, het is natuurlijk heel plezierig om klein te zijn en dus altijd te passen op 't schootje van je baasje, altijd in de bank te mogen slapen tussen de kussens en in de warme dekentjes, door iedereen op straat met vertederde ogen te worden nagekeken,…
Maar! Het betekent ook dat je baasje je in posities kan 'neerplanten' die je zelf iets minder leuk vind. Al eerder in dit weblog konden jullie Chico zien in de soeppan… Wel, deze keer werd hij geposteerd als kerstversiering midden op de salontafel. 't Vrouwtje moest nog kaarsen gaan kopen voor op de mooie goudkleurige schaal. En ja hoor… 't vrouwtjes ogen zagen die lege schaal en registreerden Chico die rond de tafel peddelde… er volgende een 'klik! dit is een leuk idee'… en voor je 't wist zat Chico midden op tafel, midden op de goudkleurige schaal. En hij vroeg zich al af of hij nu ook een kerststrik om zou krijgen…
Maar 't vrouwtje was erg genadig. Zij wilde slechts een foto maken onder het slaken van verrukte kreetjes… Zucht en vooruit dan maar! Chico gedroeg zich als een voorbeeldig fotomodel. Hij zat muisstil en liet zich alweer vereeuwigen in een unieke compositie. 't Vrouwtje was trots op hem en kijk, dxe1t doet een hondehart toch deugd!
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.